Krótka charakterystyka prawa użytkowania wieczystego nieruchomości

Prawo użytkowania wieczystego nieruchomości, to pewien specyficzny rodzaj prawa do nieruchomości. Jest bardzo zbliżone do prawa własności, ale nie pozwala jego właścicielowi całkowicie rozporządzać nieruchomością. Istnieją dwie podstawowe różnice między tymi prawami. Pierwsza różnica polega na tym, że – przede wszystkim – przedmiotem użytkowania wieczystego może być jedynie nieruchomość gruntowa (w dodatku jedynie taka, której właścicielem jest Skarb Państwa, gmina, województwo lub powiat). Drugą różnicą jest to, że użytkownik wieczysty, w przeciwieństwie do właściciela, nie może użytkowanej nieruchomości zniszczyć lub w inny sposób zlikwidować.

Poza tymi różnicami, większość uprawnień jest taka sama w przypadku prawa własności, jak i prawa użytkowania wieczystego, np. można je sprzedać, podarować, obciążyć hipoteką, a także mogą one wejść w skład masy spadkowej i zostać odziedziczone. Z prawem użytkowania wieczystego jest jednak związane nierozerwalnie prawo własności budynków, które znajdują się na danym gruncie. Oznacza to, że z jednej strony, nie można być użytkownikiem wieczystym gruntu, nie będąc jednocześnie właścicielem posadowionych na nim budowli. Z drugiej strony nie można być właścicielem budynku, stojącego na gruncie należącym do Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, nie będąc jednocześnie użytkownikiem wieczystym tego gruntu.

Komentarze są zamknięte.